Είσαι εδώ
Home > HOMEPAGE HOT POSTS > Bill Shankly: «He made people happy…»

Bill Shankly: «He made people happy…»

Σαν σήμερα: 1/12/1959 Προσλαμβάνεται στην ομάδα μας ο "πατέρας της", Bill Shankly

Γράφει ο Χρήστος Γραβιάς, φίλος της Ομάδας, του site & της Λέσχης μας.

Λίγοι άνθρωποι ανά τα χρόνια, στον ρου της ποδοσφαιρικής ιστορίας, μπορούν να αποτελέσουν αντιπροσωπευτικά παραδείγματα του στάτους μιας μεγάλης ομάδας. Ένας εξ αυτών, πιο συγκεκριμένα για το αγγλικό ποδόσφαιρο και τη Λίβερπουλ, σίγουρα είναι ο Bill Shankly, ο οποίος σαν σήμερα, την 1η Δεκέμβρη του 1959, άφηνε τη Huddersfield για να αναλάβει τους «κόκκινους» και ακολούθως να γράψει ιστορία…

Στο πάνθεον των φίλων της Liverpool, σίγουρα ο Bill Shankly θα έχει ιδιαίτερη θέση, για το έργο που άφησε, την ηγετική του μορφή που άλλαξε τον ρου της ποδοσφαιρικής ιστορίας μιας ομάδας, αλλά και για τις … ατάκες που κατά περιόδους έλεγε και ξεσήκωνε άπαντες!

Σε 15 χρόνια παρουσίας του στο «κόκκινο λιμάνι», από το 1959 έως το 1974, ο τεχνικός από το Ayrshire της Σκωτίας ανέστησε ποδοσφαιρικά έναν σύλλογο, τον οποίο βρήκε στην δεύτερη κατηγορία (Second Division), με ένα μετριότατο ρόστερ και ένα προπονητικό κέντρο (Melwood) σε άθλια κατάσταση! Τότε ήταν λοιπόν που μαζί με τον Joe Fagan, θα βάζανε τις βάσεις στο «Liverpool Bootroom» (το δωματιάκι όπου άφηναν οι παίκτες τα παπούτσια τους στο Anfield και συζητούσαν τακτικά τα θέματα της ομάδας).

Με τον Shankly στο τιμόνι, η Liverpool κατάφερε να επανέλθει άμεσα στην κορυφαία κατηγορία, το 1962, και να κατακτήσει αργότερα τρία πρωταθλήματα (1963-64, 1965-66 και 1972-73), βάζοντας έτσι τα θεμέλια για την ομάδα που θα έβρισκε και θα πήγαινε ένα βήμα παραπέρα ο Bob Paisley.

Εκτός επίσης από δυο League Cup (1965, 1974), ο ίδιος ευτύχησε να γευτεί το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο των Reds. Μπορεί να μην ήταν τυχερός το 1966, όταν η Liverpool ηττήθηκε από την Borussia Dortmund (2-1) στη Γλασκώβη για το Κύπελλο Κυπελλούχων, ωστόσο κόντρα σε γερμανική ομάδα πάλι, την έτερη… Borussia (Monchengladbach), πήρε το Κύπελλο UEFA της σεζόν 1972/73.

Οι αγωνιστικές επιτυχίες βέβαια που απεικονίζονταν στο χορτάρι, είχαν τις ρίζες του στο ψυχολογικό σκέλος και στην αγωνιστική προετοιμασία, στα οποία ο Σκωτσέζος ήταν … μάστερ. Μαζί του, η προσοχή στο «στρατόπεδο» της Liverpool έπεφτε έκτοτε στην βελτίωση της κυκλοφορίας της μπάλας, όπου άλλωστε ήταν και η φιλοσοφία του, αυτό το μότο «Pass and Move» που όσο απλό φαινόταν, τόσο πρωτοποριακό ήταν, πριν καν έρθουν στο προσκήνιο οι Ολλανδοί των 70s.

Μάλιστα, ο ίδιος επέμενε για την συμβολή της αποθεραπείας των παικτών του μετά από κάθε αγώνα ή προπόνηση, αλλά και στο να αλλάζουν «τάπες» στα παπούτσια τους ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και την κατάσταση του αγωνιστικού χώρου, στοιχεία αν μη τι άλλο πρωτοφανή για εκείνη την εποχή. Και φυσικά, η περίφημη ταμπέλα «This is Anfield», δικής του έμπνευσης, στο τούνελ που υπάρχει στο γήπεδο και οδηγεί τους παίκτες στον αγωνιστικό χώρο, για να τους υπενθυμίζει πάντα το που βρίσκονται και τι χρέος έχουν να κάνουν…

Πάνω σε αυτή τη λογική, και για να δικαιολογήσει κάποτε την περίφημη φράση του («το ποδόσφαιρο δεν είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, αλλά κάτι πολύ πιο σοβαρό»), όπως εξηγείται και στο βιβλίο του συγγραφέα και δημοσιογράφου John Kieth, «Shanks for the memories», επιχείρησε να εξηγήσει κάποτε, και αφού είχε σταματήσει από τη Liverpool, για ποιό λόγο την είπε: «Ήθελα τότε να κάνω τους παίκτες να αντιληφθούν πως η ζωή τους έχει προικίσει με το ταλέντο να βγάζουν λεφτά παίζοντας. Αυτό το παιχνίδι λοιπόν δεν είναι για …πλάκα αλλά κάτι πολύ σοβαρό».

Η πορεία του στο Anfield  τελείωσε το 1974, σε ηλικία 61 ετών, με τον ίδιο να τονίζει τότε πως η δουλειά τόσων χρόνων τον είχε πνευματικά εξαντλήσει. Το 1981, το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου, ο Shanks θα άφηνε την τελευταία του πνοή στο Broadgreen Hospital ύστερα από καρδιακή προσβολή. Η ευχή του, ήταν να σκορπιστούν οι στάχτες του, στο χώρο πίσω από την εστία, μπροστά στο λατρεμένο του «Kop», κάτι που έγινε.

Ως ελάχιστος φόρος τιμής, οι «Shankly Gates», μια εκ των κύριων εισόδων του «Άνφιλντ», αλλά και το άγαλμα του, είναι εκεί για να θυμίζουν τη συμβολή στη γιγάντωση ενός ποδοσφαιρικού κλαμπ από κάποιον  που δεν ήθελε πολλά, απλά να κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους…

Μερικές από τις πλέον χαρακτηριστικές ατάκες του Bill Shankly που… «έγραψαν» ιστορία:

 

«Το ποδόσφαιρο δεν είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, αλλά κάτι πολύ πιο σοβαρό». 

«Από την αρχή έλεγα στους ποδοσφαιριστές αυτού του συλλόγου ότι θα πρέπει να καταλάβουν πόσο μεγάλη τιμή αποτελεί ν’ αγωνίζονται για εσάς, με την κόκκινη φανέλα. Αν δεν το είχαν καταλάβει όταν τους το έλεγα, το καταλαβαίνουν και τώρα που είναι μπροστά σας».

«Ήμουν ο καλύτερος προπονητής στη Βρετανία, επειδή ποτέ δεν εξαπάτησα κανέναν. Θα έσπαγα τα πόδια της γυναίκας μου αν έπαιζα εναντίον της, αλλά ποτέ δε θα την απατούσα».

«Η Liverpool δημιουργήθηκε για μένα κι εγώ για τη Liverpool».

«Είμαι ένας άνθρωπος όπως κι εκείνοι που κάθονται στο Κop. Σκέφτονται όπως εγώ και σκέφτομαι όπως αυτοί. Είναι ένα είδος γάμου».

«Ήταν το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, όταν πήγα να το πω στον πρόεδρο. Ήταν σα να περπατάω προς την ηλεκτρική καρέκλα» (όταν παραιτήθηκε από τον πάγκο της Liverpool).

«Αυτό είναι για να θυμίζει στα παιδιά για ποιον παίζουν και για να θυμίζει στους αντιπάλους ποιον αντιμετωπίζουν» (για το περίφημο «This is Anfield»).

«Στις μέρες μου στο Anfield πάντα λέγαμε πως έχουμε τις δύο καλύτερες ομάδες του Merseyside, τη Liverpool και τις ρεζέρβες της Liverpool».

«Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν πως το ποδόσφαιρο είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Είμαι απογοητευμένος με αυτή την άποψη. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως είναι κάτι πολύ σημαντικότερο από αυτό».

«Το ποδόσφαιρο είναι ένα πολύ απλό παιχνίδι, το οποίο βασίζεται στο να δίνεις πάσες, να κοντρολάρεις την μπάλα και να ξεμαρκάρεσαι. Είναι απίστευτα απλό».

«Ο σοσιαλισμός στον οποίο πιστεύω είναι πως όλοι πρέπει να δουλεύουν για τον ίδιο στόχο και να ανταμείβονται με τον ίδιο τρόπο. Έτσι βλέπω το ποδόσφαιρο κι έτσι ζω».

«Είμαι σκλάβος του ποδοσφαίρου. Με ακολουθεί σπίτι, με ακολουθεί παντού, τρώει μαζί με την οικογένειά μου. Όλοι, όμως, οι σκληρά εργαζόμενοι χάνουν κάποια πράγματα λόγω της δουλειάς τους».

Μοιραστείτε το!

Αφήστε μια απάντηση

Top